Nieuws

Ondernemen is een complex gebeuren, als je het tenminste goed wil doen. Zowel intern als extern zijn er ontelbaar veel facetten die meespelen bij het runnen van een succesvolle onderneming. Heeft de onderneming de juiste visie en beleid of is het zaak om de boel eens te analyseren en misschien bij te stellen? Maken we progressie en zitten we op een consistente lijn? Zit de onderneming organisatietechnisch goed in elkaar en zijn de lijnen kort? Wordt er op een heldere manier gecommuniceerd? Kortom, allemaal vragen waar een onderneming dag in dag uit bij stil moet staan. Dit lijkt mij allemaal relatief gesneden koek voor een beetje ondernemer van formaat. Waarom valt het mij dan steeds meer op dat zoveel bedrijven zomaar wat aanklooien. Althans, zo lijkt het op het eerste gezicht. Ik ben te oud om ‘Willem Wever’ eens op te bellen voor een uitgebreide bezichtiging bij zo’n betreffende onderneming, dus die kans is geen optie. Maar ik hoor, zie en lees veel in de media. Dit is voor iedere onderneming een uiterst belangrijke partij, waar men te allen tijde rekening mee dient te houden. Ze kunnen je maken of breken en de meeste lezers hechten weinig waar waarde aan een feitelijk en objectief oordeel. Negatieve berichtgeving blijft vaak plakken als stroop aan je kont. Ben ik dan een roepende ziel in een woestijn of valt dit meer lieden op? Het lijkt wel of ondernemingen pas ingrijpen bij problemen, wanneer het vaak al te laat is. Alsof ze als een luie veiligheidsbewaker met zo’n alleszeggend en lullig ‘V-tje’ liggen te pitten op het moment dat ze daadwerkelijk moeten presteren. Neem nou eens die T-Mobile-gate van de afgelopen week. Iedereen weet al sinds jaar en dag, dat dit soort bedrijven hun klanten bij ieder voorkomend probleem veelal van het kastje naar de muur sturen. Simpelweg omdat het ze geen reet interesseert of ze klanten ook daadwerkelijk van dienst zijn, maar omdat ze zoveel mogelijk geld willen verdienen. Waarom hebben wij als maatschappij dan beroepsidealist ‘Youp van ’t Hek’ nodig om de zaak eens op scherp te zetten, doormiddel van het opzetten van een website waar gedupeerden hun sores over dit soort bedrijven kunnen spuien? T-Mobile schreeuwt al dagen moord en brand en biedt daar waar het kan zijn excuses aan voor de ontstane problemen. Tevens blijkt uit zogenaamd onderzoek dat het bedrijf al op de eerste dag van deze wanvertoning (om van te smullen) honderdduizenden euro’s aan imagoschade heeft opgelopen. Daar gaan we dus weer, ingrijpen en klagen wanneer het al te laat is. Men noemt dat ook wel ‘wanbeleid’. Nu lijkt het mij dat je je als ondernemer gaat afvragen hoe zoiets heeft kunnen gebeuren, want zoals alles in dit leven ligt bij elk probleem een oorzaak. Misschien gaan bedrijven steeds meer lijken op logge overheidsapparaten waar bureaucratische rompslomp en incapabele ambtenaartjes schering en inslag is. Misschien zit een huidige organisatie technisch niet meer juist in elkaar en weet niemand meer waar hij/zij in godsnaam mee bezig is. Of misschien ligt de individualiserende en steeds onpersoonlijkere samenleving ten grondslag aan dit probleem. Persoonlijk denk ik dat veel bedrijven en ondernemingen steeds minder over een ziel beschikken. Dat klinkt misschien wat zweverig, maar het lijkt mij van uiterst belang dat mensen een hart voor de zaak hebben. Dat men zich kan verenigen met een dienst of product en daar ook voor staat. Je moet passie en bevlogenheid hebben bij alles wat je doet, anders wordt het maar half werk en daar zit niemand op te wachten. Als mensen van elkaar niet meer weten waar men mee bezig is, dan is het einde zoek. Ondernemen zonder visie en een goed beleid is funest voor alle omliggende partijen en vooral voor jezelf. Stel je een voetbalelftal voor waarin één of twee spelers maar wat doen en de bal eigenlijk niet willen hebben. Dan hapert de machine, want elk onderdeel is van belang bij succes. En als daar dan zo’n dure trainer zit, die tegenwoordig meer op een paspop lijkt dan op een kundig vakman, die niet ingrijpt op het juiste moment dan kan je het einde wel raden. Maar gelukkig zijn er natuurlijk ook ondernemers die wel het beste voor hebben met zichzelf en hetgeen waar zij voor staan. Laten zij het goede voorbeeld geven en hopelijk dat de rest dan volgt. De mens is immers een kuddedier, zegt men wel. Zo, ik heb wel weer genoeg lopen orakelen als simpele ziel. Maar het is zo lekker en makkelijk om te klagen over een ander, dat maakt ons mens.

Tot de volgende klaagzang…of openbaring!

Roy Liezen