Nieuws

Johan Derksen, de naam op zich klinkt lekker door. Hij ligt al decennia lang in het publieke gehoor en menig zichzelf benoemend deskundige heeft vanaf oudsher ook al een mening (veelal vooroordeel) over deze markante tv-persoonlijkheid klaarliggen. Hij zou een bloedzuiger zijn, gemeen en goedkoop willen scoren over andermans rug, onbeschoft, asociaal, arrogant, commercieel en meewaaien met alle gunstige winden die ons landklimaat rijk is. En daar zie je het al in terug, zodra we met z’n allen niet goed weten wat we met iets of iemand aanmoeten schrijven we deze meteen radicaal de grond in. “Ziezo, dat varkentje hebben we even collectief gewassen, daar zijn we voorgoed vanaf!” Een zeer hardnekkig, bekrompen en akelig typisch Hollands trekje wat we maar niet kwijtraken. Met sommige vreemde snoeshanen heeft het ook zo z’n voordelen, maar we beschadigen er tevens meer mee dan ons op langere termijn lief is. Hoogstwaarschijnlijk ligt aan dit gegeven ook meteen ons gebrek aan heldenverering ten grondslag, want die helden moet je in dit kleine eigenwijze landje zoeken als luttele spelden in de spreekwoordelijke hooiberg.

Maar dit betreffende varkentje kun je wassen tot je een ons weegt, hij zal niet zwichten. De heer Derksen is al diverse malen met pek en veren door bepaalde bevolkingsgroepen de Noordzee in gebonjourd en daarbij zelfs enkele keren met de dood bedreigd, maar hij blijft halsstarrig zijn mening verkondigen. En niet alleen bij ‘Voetbal International’, maar tegenwoordig kan je geen praatprogramma meer aanschouwen of je ziet deze orakelende snor weer zitten. In het begin was mij dezelfde mening toebedeelt als vele anderen, namelijk ongeïnteresseerde ergernis. “Kijk hem nou eens zitten, wat denkt ie nou eigenlijk wel niet!” Zo makkelijk om vanaf je luie stoel maar wat te roepen en te oordelen. Maar deze man heeft er zijn beroep van gemaakt en etaleert het in levende lijve elke week op tv. Ga d’r maar aanstaan met miljoenen kijkers die met het jaar Tbs-kliniekwaardiger worden en je bij het minste of geringste door die tv willen trekken, omdat je hun gedachtegoed even niet verkondigd.

Aan lef schort het dus niet bij Derksen, maar hij bezit tevens dezelfde eigenschap als zijn immer wederkerende wijsheidsgoeroe ‘Johan (El Salvador) Cruijff’ en dat is ‘vaderlijk gelijk’. U herkent dat hoogstwaarschijnlijk met velen, want ik heb het over de puberale jaren en af en toe nog steeds. Wanneer je denkt dat je in je absolute recht staat, weet vaders er nog weleens vaker dan je lief is een andere draai aan te geven waar je hem op dat ogenblik voor vervloekt maar later blijk je hem schoorvoetend in het gelijk te moeten stellen. Daar hebben deze twee naar mijn inziens ‘helden’ allebei een handje van en ik hoop dat ze het nog tot in lengte van jaren blijven uiten. Het bewijst maar weer eens, dat vooroordelen verwerpelijk zijn, immer jezelf zijn een groot goed is en dat de aanhouder vrijwel altijd wint. Want het lijkt de laatste tijd wel of het hele land milder is geworden wat betreft Johan Derksen. Ook ik betrap mij er regelmatig op wanneer sommige onderwerpen de revue passeren; “Wat zou Derksen hiervan vinden?”. Het moet toch niet gekker worden dames en heren!

Uiteindelijk lijkt het me een logisch gevolg dat we Johan Derksen in het schamele rijtje Nederlandse helden moeten scharen, in de wetenschap dat zijn welverdiende pensioen er akelig hard aan zit te komen. Vrijgevochten provo onder het juk van een zwaar gereformeerde vader tevoorschijn gekomen, profvoetballer geweest, meedogenloos sportjournalist en redacteur met een belangenloze objectieve kijk op zaken, tv-persoonlijkheid met gevaar voor eigen leven en fan/ ex-manager van Neerlands muzikale trots ‘Cube + Blizzards!

Zo zien we maar weer lieve ondernemers, altijd je eigen koers varen en je door niets of niemand uit het veld laten slaan. Tegen wil en dank komen we uiteindelijk allemaal op ons plekkie terecht. Uit mijn laatste zin kunnen jullie opmaken dat ook ik in dat niet te onderschatten en illustere rijtje wil eindigen. Hoogmoed komt voor de val!

Tot de volgende column

Roy Liezen!