Nieuws

Drillen...lekker makkelijk

Tijdens een heerlijk boottochtje op het Zuidlaardermeer zittend onder een bloedhete lentezon met een goudgele rakker in de hand, kwam ik terecht in een interessant gesprek met ‘Fredric Teerling’. Hij geeft training, consulting en coaching aan commerciële leidinggevenden, doormiddel van advies om uiteindelijk mensen efficiënter te maken. Geen dank voor de gratis promotie vriend! Fredric vertelde over zijn ervaringen op dit gebied en waar hij zoal tegenaan liep bij heel veel halsstarrige en conservatief denkende ‘Big Boys’. Het blijkt dat deze jongens op het vlak van people-management achterin de klas lagen te snurken en hun zuurverdiende bulletjes niet aan dit vak te danken hebben. Misschien zijn ze lui of denken ze dat het zweverige positiviteitspraatjes zijn waar ze mee om de oren worden geslagen, maar het lijkt ook weleens een vorm van ontkenning. Op korte termijn resultaten boeken en lak hebben aan het welzijn van hun werknemers. “bij ons is het rozengeur en maneschijn en er is geen vuiltje aan de lucht”, zullen er veel denken over hun bedrijf. Nou, dat blijkt in de praktijk vaak vies tegen te vallen.

Werknemers moeten presteren ongeacht hun privébeslommeringen en persoonlijke twijfels of onzekerheden. Er is geen tijd voor de gevoelens van ‘de mens’ en het wachten is op de ultieme robot, zodat dat eeuwige gezeur voorgoed verbannen is van de werkvloer. Nou hoeft het natuurlijk ook geen gezellig theekransje of anderzijds een A.A. kringgesprek te worden, maar een beetje gezonde interesse in de mens achter de werknemer zou ieder bedrijf zeker ten goede komen. Mensen willen niet lamgeschreeuwd en afgebeuld iedere dag in een hoekje wegkruipen om maar niet gezien te worden. Mensen willen waardering en af en toe een complimentje voor hun inzet, anders keren ze zich onherroepelijk tegen het systeem. Binnen de kortste keren krijgt men een gebrek aan zelfvertrouwen, roddels, ziekelijke concurrentie, ziekte of nog erger, je bedrijf loopt finaal leeg en er is om de haverklap een wisseling van de wacht.

Zelfreflectie staat tegenwoordig hoog in het vaandel, maar in de bovenste regionen van een organisatiestructuur is het veelal eigengereid zakken vullen en lekker naar elkaar wijzen wanneer de zaken niet naar behoren gaan. Wat is er nou mis met een beetje compassie en positieve stimulering naar werknemers toe? Wie of wat je ook bent, je bent een team en als een goed geoliede machine zul je het met z’n allen moeten doen. Geef mensen de ruimte en de tijd om hun creativiteit te ontplooien en op de langere termijn zal het zonder twijfel zijn vruchten afwerpen. Ik denk bij dit soort zaken vaak aan sport en dan in het bijzonder voetbal. Er zijn absoluut veel parallellen tussen sportbeleving en de bedrijfswereld. Nu zijn voetbalclubs tegenwoordig ook bedrijven dus men hoeft niet ver te zoeken. Sport is plezier, creativiteit en de honger naar succes. Alleen met een helder, duidelijk en open beleid bereikt men deze waarden. Een coach die weet wat er speelt in een team en hoe zijn spelers in elkaar zitten, zal beter presteren dan een schreeuwlelijk die geen enkel benul van z’n vak heeft. Kijk maar naar alle succesvolle coaches, ongeacht hun werkwijze zijn het vaak interessante charismatische persoonlijkheden met een filosofische inslag. Ze weten dat je alleen wint als je de juiste snaren raakt bij de spelers en ze als een collectief laat denken. Dit zat ik mij allemaal te bedenken terwijl de boot bijna aanlegde en laat ik het maar houden op een zonnesteek. Maar voor degene die zich stiekem aangesproken voelt, denk er eens over na en misschien kom je tot andere inzichten. Kijk naar ‘Rik van den Boog’, die is achteraf toch menselijker dan men dacht en koos eieren voor zijn geld. Ja, ik ben Cruijff-gekleurd.

 
Tot ziens

Roy Liezen