Nieuws

Strauss Kahn. 000..License to screw up

Ja mensen, het was de afgelopen weken weer eens goed hommeles in de top van de internationale bedrijfswereld. De charismatische en naar het schijnt briljante econoom en topman van het IMF ‘Dominique Strauss Kahn (alias DSK), heeft ditmaal iets te ver over de Franse grens gemeend dat hij toch echt boven alle gewone stervelingen staat. Het leek de (volgens de Fransen) Messias van de wereldeconomie een goed plan, om zich eens ongevraagd compleet uit te leven op een doodsbang eenvoudig kamermeisje in een hotelkamer in New York. Helaas ook voor dit ware wrattenzwijn, ‘vrouwe’ justitia zal ook DSK keihard in de symbolische weegschaal deponeren en daarin zal het de komende maanden niet erg goed toeven zijn.

Wij zouden ons kunnen afvragen: “Wat is er vandaag de dag toch aan de hand met het geweten van de machtige zielenpootjes in zo’n beetje iedere tak van de bedrijfswereld?” Wel, dit wangedrag is natuurlijk van alle tijden, er is alleen één klein verschil. Men komt er tegenwoordig simpelweg niet meer mee weg. Het nieuwe begrip waar we het afgelopen half jaar mee doodgegooid worden, namelijk ‘Social media’ is hier debet aan. Alles wat een publiek persoon zich in het geniep denkt te kunnen veroorloven, wordt genadeloos uitgespuwd als een ware tsunami over dat belangrijke maar oh zo verraderlijke speeltje van de mensheid genaamd internet. En voordat een persoon goed en wel door het recht is (be)oordeelt, zit diegene al lang en breed triest ondergedoken in de riolen van de maatschappij. Uitgekotst en volledig gedesillusioneerd vraagt zo iemand zich waarschijnlijk af: “Ik was toch een alom gerespecteerd en machtig persoon, nu ben ik de schlemiel en staatsvijand nr. 1 van de samenleving?!” Natuurlijk zal bijvoorbeeld de heer Strauss Kahn niet volledig vrijuit gaan, maar er is nog niets bewezen en de man is al geen knip voor de neus meer waard.  

Social media is een prachtig en progressief fenomeen, maar er zitten hier en daar nog wel wat haken en ogen aan lijkt me. De conservatieve maar degelijke journalistiek komt met deze nieuwe technologie behoorlijk op de tocht te staan en ik vraag mij hardop af of dit de maatschappij uiteindelijk wel ten goede komt, mits het in betere banen wordt geleid. We spelen naar mijn mening met z’n allen fictief eigen rechtertje, alleen de daadwerkelijke waarde hiervan is wel degelijk van ongekende omvang. De ironie van dit verhaal wil dat we door de globalisering van de samenleving in sommige gevallen juist terugvallen naar de simpele dorpse waan van de dag. “Waar rook is, is vuur” en “Heb je het al gehoord?” is meestal de nieuwswaarde van social media. Werkelijk doorslaggevend nieuws zou net zoals recht feitelijk moeten zijn en niet speculatie. Een feit is pas een feit als het bewezen is, maar op deze manier hebben de Strauss Kahn’s van deze wereld geen schijn van kans en voert de publieke opinie de boventoon waar een gedegen onderzoek dat zou moeten doen.

Als we er aan de andere kant even klakkeloos vanuit gaan dat Strauss Kahn wel schuldig wordt bevonden op dit afschuwelijke vergrijp. Ja, ook ik ben geïnfecteerd door de simpele ongefundeerde mening van de social media en kick op speculatie, dan zouden dit soort mensen ook eens wakker kunnen worden. Niet meer denken dat wanneer je een machtig persoon bent, je jezelf automatisch een waarlijk ‘James Bond’-achtige figuur mag wanen. Snelle auto’s, een privéchauffeur, peperdure maatpakken, Ritzje in Hiltontje uit, geld als water, privéjetjes, cognac, kreeftje en vrouwen die je zonder pardon alle kanten op kunt meppen waarna ze je alsnog smachtend in je armen vallen. Boys will be boys, but when I snap my fingers you will all wake up! Dit is fictie ouwe Franse chauvinistische viespeuk! Ga allemaal gewoon je werk doen en kom je verantwoordelijkheden na. Anders komen we met z’n allen waarschijnlijk in de afterparty van de crisis terecht en daar zijn jullie dure jongetjes wederom debet aan en niet de simpele wereldburger. Laat ons weer tegen beter weten in vertrouwen hebben in de overheden en de topbesturen van de wereldbank tot de politiek. Geen 72% van de bankiers gaan vreemd op de werkvloertaferelen en geen orgie in dure hotels met Hongaarse hoeren, omdat je aan het gevraagde target hebt voldaan. Gewoon werken en thuiskomen bij je liefhebbende gezinnetje.

De zomer moet nog beginnen, maar zoals jullie al merken ben ik al weer toe aan een sentimentele liefdevolle kerst, waarin alles vergeten en vergeven is. Lekker makkelijk blaffen naar de top als je zelf nog onder aan de ladder staat, maar deze idealist blijft het tot in den treure doen.

Tot de volgende column

Roy Liezen