Nieuws

Bezuiniging, een dooddoener

Bezuiniging, een dooddoener voor ondernemers

Wat is het toch zonde dat er in Nederland zoveel bezuinigd wordt op de in mijn ogen verkeerde sectoren. Men stemt vol goede moed op een rechts kabinet met als leidende partij de VVD, wat toch speerpunten als ‘de vrije markt’ en meer zelfstandig ondernemen hoog in het vaandel heeft staan. Maar in de praktijk moet iedereen de broekriem aanhalen. Bedrijven bezuinigen voornamelijk op personeelskosten en energiekosten, waardoor de kwaliteit niet altijd gewaarborgd blijft. ZZP-ers moeten noodgedwongen omlaag in hun tarieven, omdat ze anders simpelweg niet meer aan de bak komen en zo brengt men elkaar in de problemen in de ondernemersbranche. Gelukkig zijn ondernemers zeer veerkrachtig en creatief in het oplossen van problemen. Zo viel onlangs te lezen in het nieuws dat ondernemers steeds meer samen hun krachten bundelen, zodat er meer een soort totaalpakket kan worden aangeboden en het op die manier meer werk oplevert. Klinkt allemaal heel logisch en qua netwerken en tevens personeelbesparing zet het zeker zoden aan de dijk, maar misschien loert er toch gevaar in de toekomst.

Alles in het leven is een kringloop, zo ook in de zakelijke wereld. Als men één of twee exponenten weglaat uit de cirkel doormiddel van bijvoorbeeld bezuinigingen, kunnen er scheve verhoudingen ontstaan. Laat ik het demografische en geografische aspect binnen dit probleem eens aanhalen. We nemen de provincie Groningen gemakshalve. De stad Groningen is een progressieve en dynamische studentenstad en er zitten tevens veel ondernemers. Nu is onlangs gebleken dat ZZP-ers en freelancers in 2011 30% minder rekenen voor hun uurtarief in vergelijking met vorig jaar. In de Randstad viel het nog enigszins mee, maar de provincie Groningen werd in bijzonder genoemd. Dit is niet alleen funest voor de ZZP-ers en de freelancers in het noorden, maar uiteindelijk natuurlijk ook voor de bedrijven. Men kan maar zover omlaag gaan in prijs om werk te blijven genereren, maar vroeg of laat breekt dit ze op. Wat te doen? Heel simpel, blijven ondernemen maar elders en hoogstwaarschijnlijk in de Randstad. Daar zal waarschijnlijk een overdaad aan aanbod in de zakelijke dienstverlening ontstaan en het ene huisje na het andere huisje stort in. Beide delen van ons relatief kleine landje zitten in de problemen en geen enkele partij wil concessies doen.

Kortom, we moeten met z’n allen goed blijven nadenken hoe we onszelf niet in de voet schieten en samen tot de juiste oplossingen komen. Daarin hoeven we waarschijnlijk niet te rekenen op steun uit de politiek. Zij zullen als vanouds hun poot stijf houden en boven aan de voedselketen willen blijven staan. Veel mooie beloftes om zieltjes (dus stemmen) te winnen en ondertussen de ene na de andere tegenstrijdige motie door de kamer en onze strot heen drukken.

Zoals jullie lezen ga ook ik steeds meer als ondernemer denken en niet enkel als jullie huiscolumnist. Op korte termijn denken om het hoofd maar boven water te houden komt wederom weer eens om de hoek zeilen en de langere termijn, tja dat zien we dan wel weer.

Tot ziens

Roy Liezen